قتل شاعر آزاده‌ی ایران میرزاده عشقی به دست رضاخان
تمام مملکت آنروز زير و رو گردد
که قهر ملت با ظلم روبه‌رو گردد
به خائنين زمين آسمان عدو گردد
زمان کشتن افواج مرده‌شو گردد
بسيط خاک زخون پليدشان رنگين
سال 1303 شمسي است. حکومت رضاخاني در حال محکم‌کردن چفت و بست‌هاي ديکتاتوري در ميهنمان است. اما ديگربار وجدانهايي بيدار و آگاه و قلبهايي بيدار و آگاه سد راهند و فرياد اعتراض خود را عليه خيانت‌هاي حکومت در هر جا که امکان آنرا مي‌يابند سر مي‌دهند.
يکي از اين کسان که بي‌پروا آمال و انديشه‌هاي مبارزاتي خود را بر زبان مي‌راند، ميرزادهٌ عشقي است.
گرسنه چو شيرم و برهنه چو شمشير
برهنه‌اي شير گير و گرسنه‌اي شير
برهنه‌ام دستگيريم نکند کس
دست نگيرد کسي به برهنه شمشير
میرزده عشقي در سال 1272 شمسي در همدان متولد شد. در 17سالگي تحصيل را رها کرد و به استانبول رفت و به تحصيل فلسفه و علوم اجتماعي پرداخت. او در سال 1296 نامهٌ عشقي را در همدان انتشار داد و سپس به تهران رفت و روزنامهٌ قرن بيستم را منتشر کرد. در اين روزنامه او بشدت رضاخان و حکومت فاسد او را مورد حمله قرار داد. وي مدام مي‌خروشيد: اين ملک يک انقلاب مي‌خواهد و بس. تا اين که رضاخان دستور قتل عشقي را صادر کرد و عشقي در صبح پنجشنبه دوازدهم تيرماه 1303 در منزل مسکوني‌اش از پشت هدف گلوله قرار گرفت و 4ساعت بعد در بيمارستان فرياد معترضش خاموش شد هر چند که فريادش در شعرهايش بجا مي‌ماند و خروشش عليه استبداد و ظلم و عشقش به آزادي ايران و مردم جاودانه مي‌گردد